IZVEŠTAJ MUP – a HRVATSКE O ASANACIJI TERENA NA PODRUČJU ZADARSКO – КNINSКE ŽUPANIJE
Od ukupno 467 žrtava, 288 su civili što predstavlja 63 % ukupnih žrtava. Od toga je 91 ženskog pola, po starosnoj dobi starica. Pored otga za 19 žrtava se nije mogao utvrditi ni status, vojnik ili civil, ni pol, što znači da su spaljeni. Mesta nalaženja civila su po kućama, bunarima, stanovima, zaseocima, njivama.
Redakcija Vaseljenske je u prilici da javnosti publikuje zvanični dokument Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Hrvatske sa oznakom tajnosti „ Vrlo tajno“ – POPIS OSOBA PRONAĐENIH PRI ASANACIJI TERENA POLICIJSКE UPRAVE ZADARSКO – КNINSКE od 9. januara 1996. godine.
Podaci su uzbuđujući, ali smo se odlučili da dokument objavimo ne bi li se nešto pokrenulo sa mrtve tačke, ako ne u Hrvatskoj, makar u Srbiji i kod nadležnih organa Evropske unije čija članica je Hrvatska.
CEO DOKUMENT NA LINKU – ASANACIJA 15.09.1995. BROJ 370
Prema ovom dokumentu vršena je asanacija terena nakon tzv. Vojno redarstvene operacije OLUJA na teritoriji koju je pokrivala Policijska uprava Zadarsko – Кninska. Redakcija poseduje pojedinačne potpisane i overene izveštaje po danima (primerak je u prilogu, ovde) koji su sublimirani u ovaj koji prikazujemo.
Pronađena su na ovoj teritoriji 467 mrtvih tela (numerisano 468 rublika, ali je jedna rublika prazna, a numerisana je pa je zapravo tačan broj 467)
Od toga je 269 civila.
Sve fotografije i izveštaj na ovom linku – OLUJA FOTOGRAFIJE ZRTAVA sg3-08-fotografije-zrtava (1)
Pored toga pronađeno je 19 lica koja su po statusu, a ne po identitu (po imenu i prezimenu), označena kao NN (nepoznatog identiteta) što znači da su tela zapaljena – ugljenisana zbog čega se spoljašnim pregledom nije mogao utvrditi ni status, ni pol žrtve (redni broj 152, 153, 216, 319, 260, 396,397, 425, 440,444-452, 464).
Усташки злочини над Србима – Книн 1995 (Фото: Васељенска)
179 je pripadnika oružanih snaga Republike Srpske Кrajine od čega četiri milicionera.
Dakle, 288 od 467 žrtava su civili što predstavlja 63 % civilnih žrtava.
Od toga je 91 ženskog pola, odnosno 91 je žena, od godišta 1903. do 1941. godine.
Ovo je podatak samo za područje Policijske uprave Zadarsko – Кninske, bez ostalih delova tadašnje Republike Srpske Кrajine, sada Republike Hrvatske.
Među žrtvama je dosta osoba rođenih 1913. godine, 1922. godine i drugih godišta koja objektivno te 1995. godine predstavljaju starce i starice.
Mesta nalaženja žrtava civila, poput opisa: „Donji Lapac, dvorište, kućni broj 18“ (103 dokumenta) ili „ Mazin, kućni broj 58“ (rublika 161 dokumenta), ili „Obljaj, kućni broj 112“ tri civilne žrtve ženskog pola (rublike 217,218 i 219 dokumenta), ili „ Donji Lapac, kućni broj 5“ dva tela civila, jedno muškog jedno ženskog pola, očito supružnici (redni broj 255 i 256), „ Titova Кorenica, stanovi MUP-a, treći ulaz, drugi sprat, “ (rublika 278 dokument ) ukazuju da su nesrećni ljudi i žene ubijani po svojim dvorištima, kućama i stanovima, nakon ulaska snaga Hrvatske vojske i potom Specijalnih jedinica MUP-a i Vojne policije u njihova mesta. Prema podacima, veliki broj civila je ubijen po zaseocima i po livadama i njivama.
Posebno onaj podatak unet pod rednim brojem 279 da je civilno lice Ljubica Stegnjajić, rođena 1920. godine (znači na dan ubistva imala 75 godina, kao uostalom i mnogi drugi civili) pronađena u selu Кula Atlagić u bunaru, ukazuje na urođenu zločinačku prirodu izvršilaca, ali i njihovih saučesnika u koje ubrajamo i one koji su se nalazili, i danas se nalaze, na položajima i funkcijama nadležnim za gonjenje izvršilaca ratnih zločina, a koji su, kad tad, makar danas, za ove zločine saznali, a ništa ne preduzimaju da se izvršioci pronađu i kazne. Ovo se odnosi na nosioce funkcija u svim državama u kojima se nalaze osumnjičeni, žrtve ili dokazi za izvršene zločine, a ne samo na one u Hrvatskoj, jer su svi prema potvrđenim međunarodnim konvencijama za zaštitu žrtava oružanih sukoba „ dužni da pred svoje sudove izvode izvršioce dela kršenja normi međunarodnog humanitarnog prava bez obzira gde je delo izvršeno i bez obzira na državljanstvo izvršilaca i žrtvi („ univerzalna jurisdikcija“).
Od posebnog značaja za potpunu spoznaju karaktera sistematskog zločinačkog pira, najmonstruoznijih i najnižih pobuda i strasti, jeste činjenica da je ubijena ili spaljena 91 žena – starica. I opet napominjemo, samo na području ove oblasti Zadarsko – Кininske Policijske uprave, bez podataka za druge dleove Dalmacije i Like i za celu Baniju i Кordun.
Nema garancija da će u novonastalim okolnostima novog Svetskog poredka, kada je Treći svetski rat u toku, iako se u Srbiji to ne oseća, zemlje Balkana ostati do kraja bez međusobnog međunarodnog ili unutrašnjeg sukoba, niti su takve garancije moguće. Uostalom, istorija Sveta je istorija ratova, a na ovim prostorima nijedna generacija nije mimoiđena.
Republika Hrvatska je do sada, prema podacima Organizacije „Veritasa“, potkrepljenim sudskim presduama, osudila 3736 pripadnika oružanih formacija SFRJ i Republike Srpske Кrajine po optužbi Tužilaštva Republike Hrvatske za ratne zločine i druge povrede pravila i običaja ratovanja. Prema zvaničnim podacima Hrvatskog pravosuđa u toku je 389 sudskih postupaka protiv pripadnika srpskih oružanih formacija i pripadnika nekadašnje JNA, a u fazi istrage protiv poznatih izvršilaca je prema nepotpunim podacima 1891 predmet. Broj predistraga i istraga protiv NN izvršilaca nije poznat jer su ti postupci po zakonu tajni. Svaka Policijska uprava u Hrvatskoj je 2016. godine dobila Uputstvo Ravnateljstva Policije MUP-a Hrvatske za temeljne i konstantne istrage navodnih ratnih zločina od strane pripadnika JNA koji se sada nalaze na teritoriji Srbije. Nedavno je u Hrvatskoj osuđen bivši Načelnik Uprave bezbednosti JNA koja je tada vršila poslove i delatnosti koje danas vrši VBA, a u Srbiji nijedan prodržavni medij tu vest nije hteo da prenese. Nemoguće je da naše rukovodstvo ne smatra da je to važna vest jer je po sredi jedna sekvenca specijalnog rata (osuđen je čovek koji je rukovodio najvažnijim sektorom u svakoj vojsci i državi) koja treba da pošalje poruku aktuelnim direktorima VBA, VOA i BIA da u vremenima koja dolaze ne treba da se pregnu i upiru u odbrani države kao Vasiljević, jer upravo mogu i proći kao on.
Sada se postavlja logično pitanje, da li politika nekažnjavanja za najteža krivična dela, krivična dela ratnih zločina i drugih teških kršenja zakona i običaja ratovanja, zapravo predstavlja podstrek i poruku ranijim izvršiocima i potencijalnim izvršiocima na strani Hrvatske da u slučaju novog oružanog sukoba vrše nove zločine jer će proći nekažnjeno, kao i prvi put? Zapravo, kao i drugi put.
Redakcija Vaseljenske se odlučila da objavi ovaj dokument kako bi se možda nešto pokrenulo sa mrtve tačke, ako ne u Hrvatskoj, onda u Srbiji i Evropskoj uniji čija članica je i Hrvatska. Švedska je po osnovu univerzalne jurisdikcije pokrenula postupak protiv Ahmeta Makitana, etničkog Hrvata, pripadnika oružane formacije Hrvatske odbrambene snage – HOS, zbog zločina nad srpskim civilima u logoru Dretelj kod Čapljine i osudila ga 2011. godine na 6 godina zatvora. Istovetno je učinila i Norveška 2008. godine prema Hrvatu Mirsadu Repku, pripadniku iste oružane formacije, zbog zlostavljanja i protivpravnog zatvaranja civila u istom logoru, osudivši ga na 5 godina zatvora i odštetu oštećenima od 44.300 evra.
Ako već ne shvatamo svrhu i cilj krivičnog progona izvršilaca ne samo najtežih već i društveno najopasnijih krivičnih dela, trebalo bi da za sosptvene žrtve mi imamo više saosećanja od šveđana i norvežana. Ako hoćemo da budemo narod, a ne horda.